شــلاق خاطرات
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
کد Ùx85Ùx88زÛx8cÚ© اÙx84Ùx85ا
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->-->-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
بر او ببخشایید...
که ابلهانه می پنداشت
که حق زیستن دارد
بر او ببخشایید...
بر او که در سرسر تابوت اش
جریان سرخ ماه گذر داشت
وخواب هزار ساله ی اندامش را
آشفته میکرد
بر او ببخشایید...
بر او که از درون متلاشی شد
اما هنوز پوست چشمانش
از تصور ذرات نور میسوخت
و گیسوان بیهوده اش
نا امیدوارانه از نفوذ نفس های عشق میلرزید
بر او ببخشایید...
زیرا که مسحور بود
زیرا که ریشه های هستی باور شما
در گامهای غربت او نقیب میزدند
و .....
قلب زود باور او را
با ضربه های موذی حسرت
در کنج سینه متورم مساخت
بر او ببخشایید..........که .......تو را بخشید
برچسب:
نویسنده: سپیده